najlepsze rozwiązanie

"Tobie powierzam moją sprawę."

Najlepsze rozwiązanie, choć najtrudniejsze, 

bo trzeba wypuscić z rąk i oddać w Inne Ręce.

patrzeć się nie da

"Jest potępieniem naszych zamysłów, sam widok jego jest dla nas przykry, bo życie jego niepodobne do innych i drogi jego odmienne. Uznał nas za coś fałszywego i stroni od dróg naszych jak od nieczystości."

Sąd, jak na innym miejscu mówi Pismo, polega na tym, że ludzie wybrali ciemność, bo nie mogli znieść światła. To nie tak, że tylko świętość nie znosi grzechu. Grzech nie znosi świętości. Półcień jest polem zmagania i wypierania jednego przez drugie. Istnieje tylko do zwycięstwa którejś ze stron. Dlatego konieczne jest zaprzeć się samego siebie, żeby wybrać Życie Wieczne.

sprawiedliwość

 "Dlatego też poczytano mu to za sprawiedliwość."

Co jest sprawiedliwością człowieka w oczach Bożych?

Józef był człowiekiem sprawiedliwym. Uwierzył, uczynił tak, jak mu polecił Anioł Pański.
Tylko tyle i aż tyle.

w swoim czasie

"Gdy nadejdzie czas mej łaski".

"Mówił Syjon: «Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał »."

"Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, że nadchodzi godzina, nawet już jest."

Łaska ma swój czas, swoje miejsce, swój sposób i swój cel. 

Precyzja i harmonia Bożego działania są niepojęte.
Ale przez to też nie pojmowane.

Pomieszanie z poplątaniem

"Potem Jezus znalazł go w świątyni i rzekł do niego: «Oto wyzdrowiałeś. Nie grzesz już więcej, aby ci się coś gorszego nie przydarzyło». Człowiek ów odszedł i oznajmił Żydom, że to Jezus go uzdrowił. I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że czynił takie rzeczy w szabat."

Działanie Boże i słowo, które zostawia uzdrowionemu człowiekowi są proste i jasne. Ale wszystko, co dzieje się dookoła... Jakby celem tej całej karuzeli było odwrócenie uwagi od tego, co i dlaczego uczynił Jezus. 

Czy nie jest to opowieść o naszej codzienności?

Boska precyzja

"Poznał więc ojciec, że było to o tej godzinie, kiedy Jezus rzekł do niego: «Syn twój żyje».

I uwierzył on sam i cała jego rodzina."

Jedną z rzeczy, które z niewyczerpanym upodobaniem kontempluję, jest nieskończona precyzja i finezja Boskiej Opatrzności.

Zwykle, niestety, można ją dostrzec dopiero po czasie, ale jeśli jakimś przypadkiem łaski zorientuję się, że jestem w Oku Cyklonu Opatrzności Bożej - ha! To dopiero uciecha dla wiary!

Co komu miłe

"Badajcie, co jest miłe Panu."

Zazwyczaj jest odwrotnie: całe życie spędzamy na badaniu, co jest nam miłe. 

A potem okazuje się, że była to pogoń za wiatrem.

Miłość i miłość

"Jego przyjście jest pewne jak poranek, jak wczesny deszcz przychodzi On do nas, jak deszcz późny, co nasyca ziemię."

"Miłość wasza podobna do chmur o świtaniu albo do rosy, która prędko znika."

I tak to właśnie wygląda z miłością Boga i miłością człowieka.

prawdziwy sprawca

"Uleczę ich niewierność,
szczodrze obdarzę ich miłością."

"Mnie zawdzięcza swój owoc."

Prawdziwe i trwałe nawrócenie?
Szczęśliwa świętość pełna owoców?

On to sprawi i cudem będzie w naszych oczach!

Panie Jezu Chryste, Synu Boży, zmiłuj się nade mną grzeszną...

jednostronność

"Obrócili się plecami, a nie twarzą."

To moja rola i moja decyzja: zwrócić się twarzą lub odwrócic się plecami.

Zawsze zostaje mi jednostronność. 

Nawet brak wyboru, pozostaje wyborem: bo jesli nie twarzą  to plecami; 

i jeśli nie plecami, to twarzą ku czemuś lub przeciw czemuś się zwracam.

tak zwana mądrość życiowa

"Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością."

"Tylko się strzeż bardzo i pilnuj siebie, byś nie zapomniał o tych rzeczach, które widziały twe oczy, by z twego serca nie uszły po wszystkie dni twego życia, ale ucz ich swych synów i wnuków."

Jak mówią, mądrość (ludzka) przychodzi z wiekiem, niestety, najczęściej jest to wieko trumny...

Po drodze jeszcze może przyjść gorzka mądrość życiowa, przed którą tak się broniła Agnieszka Osiecka w piosence "Wielka woda".

A tu, mądrość gotowa, nie gorzka, do wzięcia i zachowania. Do strzeżenia, żeby niemądrze nie wymienić jej na mądrość etapu.

najdłuższa droga

"Oto jesteśmy dziś poniżeni na całej ziemi
z powodu naszych grzechów."

Mówią, że najdłuższa droga to ta od głowy do serca.

Ale mi się zdaje, że dłuższa jest ta, co łączy opłakany stan, w którym się znajdujemy, z grzechami, w których tkwimy i z ich konsekwencjami.

Niechętnie dziś wiążemy te dwie rzeczywistości. Zwlekamy z tym na ostatni skok życia - z czasu w wieczność. Ba, karmimy się nawet nadzieją, że prawo to należy do zmurszałej przeszłości poprzednich, nieoświeconych pokoleń.

A gdyby stanąć przed duchowym lustrem Słowa Bożego takiego, jakim rzeczywiście Jest i przebyć tę drogę wcześniej? Może się okazać, że wszystkie inne drogi - zwłaszcza ta do przebaczenia innym - to żadne drogi: wszystko nagle przybliża się na wyciągnięcie pokornej (wreszcie) ręki.

Nie po myśli

"Rozgniewał się Naaman i odszedł ze słowami: «Przecież myślałem sobie: Na pewno wyjdzie, stanie, następnie wezwie imienia Pana, Boga swego, poruszy ręką nad miejscem chorym i odejmie trąd." 

Człowiek nawet nie pomyśli,

że Bóg odpowiada nie po jego myśli.

Że to godne jest i sprawiedliwe.

A dla nas - zbawienne.

kropla

"Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle."

"Daj Mi pić!"

Kroplę - nic

spalona ziemia

bez śladu wsysa.

Nie poraża Cię ta prosta myśl, 

że Nieskończony - Z(a)męczony 

chce ją pić?

wziął i przepuścił

"Zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swoją własność."

Ojciec mówi, że "wszystko moje jest twoje".
Jeden wziął, co tylko mógł - i przepuścił.
Drugi o nic nie prosił, ale wszystko chciał mieć.

Dwa życia:

różnie wzięte w swoje ręce,
i różnie przepuszczone.

historia świata

"Posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. (...) Chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo."

"Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce."

Nie potrafimy się nauczyć. Moglibyśmy mieć wszystko z ręki Boga - dzięki Jego nieskończonej miłości do nas, a wyciągając sami rękę po wszystko - nie cofając się przed najgorszą niegodziwością - zostajemy z niczym.

Tylko człowiek

"Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku"

"Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne"

Człowiek jest tylko człowiekiem. Mała miarka małego stworzenia.

Ale chciałby kochać jak Bóg i żeby także jego - jak Boga - nieskończoną miarą kochać.

Chciałby móc obdarzać nieskończenie boskim zaufaniem i takie zaufanie otrzymywać. I nie ma w tym nic złego - w końcu jesteśmy na obraz i podobieństwo Nieskończonego. 

I kiedy tę boską miarkę, zamiast do Boga, do siebie albo do drugiego człowieka przyłoży, doświadcza przekleństwa, zdrady, zawodu. Bo człowiek to tylko człowiek.

Dać odczuć

"Dają odczuć swoją władzę"

U nas na Węgrzech dziś dzień zwykły i zwykłe są czytania. A w nich o uzewnętrzaniu wnętrza.

Na nic się zda granie i zaklinanie rzeczywistości.
Z serca na zewnątrz płynie to, co tam mieszka: czy to przekonanie o posiadanej władzy, czy zapatrzenie w Tego, który przyszedł, żeby służyć.

Sąd Boży

 "Przestańcie czynić zło! (...) Chodźcie i spór ze mną wiedźcie. Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją".

Chyba nie ma co się bać, jeśłi moje serce nie jest oddane złu, a z całych moich wątłych sił staram się żyć tak, żeby się Jemu podobać.

W sporze z grzechem, ludzką słabością, Bóg jest Tym, który wybiela. O ile to do Niego się o to w pokorze i w prawdzie zwrócę.

Kiedy miarka się przebiera

"Jaką miarą mierzycie..."

No właśnie, jaką miarą mierzycie?

A kiedy, od czego (do czego) i jaka miarka się przebiera?

Czemu wyznacza koniec, a czemu początek?

Mówią, że miarą jest Chrystus albo miłość Boża. Dobrze, ale w praktyce, w danej sytuacji: gdy trzeba granicę postawić, albo zburzyć? Albo zdecydować czy bronić, czy obejść?

Błogosławieni

"Panie, dobrze, że tu jesteśmy".

Błogosławieni, którzy w czas pojmują Boski zamysł chwili obecnej.