Kohelet po godzinach

Kryptopanteiści przychodzą i odchodzą.

A Natura i tak wie swoje. 

- zachichotał Kohelet.

(dzisiaj u nas na porannej adoracji 😇 siedział dobre pół godziny)

dla entuzjastów niewinnej jogi - niewinne wyzwanie

A mianowicie: w całości wysłuchać historii życia o. Joseph-Marie Verlinde'a, a także jego odpowiedzi na zadawane pytania. Kto odważny, zmierzyć się z prawdą?

psalm czwarty

psalm rajski (syjonistyczny)

Nowym Edenem jest Miły mój
a z dłoni i stóp Jego cztery rzeki płyną
pośrodku ogrodu jak dwa drzewa wyrasta
dobroczynna Woda
i Krew życiodajna

bez obawy wyciągam po nie obie ręce

psalm trzeci

psalm głupca

 

Panie, Ty znasz moją głupotę 

i nie tajna Ci durnota mej głowy 

niefrasobliwości nie kryję w głębi nerek 

a naiwność serca kładę przed Twymi oczyma 

Cóż dokonałam wysiłkiem bezrozumu 

daleko pobiegłam w pogoni za wiatrem 

gdyby nie wszechobecna bliskość Twoja 

zamieszkałabym na zawsze w domu ułudy 

bez drzwi i okien otwartych na wieczność 

Teraz więc, 

jeśli podasz mi w kielichu owoc bezmyślności 

wychylę go na cześć Twojej sprawiedliwości 

jeśli zaś zechcesz osłonić moją marność 

ukryję się w Tobie na chwałę miłosierdzia Twego

psalm drugi

psalm wypalony 

szóstego dnia to było, Panie 

(pamiętna szóstość jest po dziś dzień 

ostrą krawędzią mej skończoności) 

lepiąc mój byt zwyczajny 

z glinianych grudek nicości 

 zamyśliłeś się, a Słowo Twe świetliste 

(warkocz jego dźwięków rozgrzanych 

żarzy się conocnym widzeniem) 

obsunęło się poza odmienność 

runęło przez ciała powszedniość 

i oparło się ciszą świętą 

o dno duszy 

ocknąłeś się, już świtał Szabat 

(a drgnienie ocknienia tak wiecznotrwałe 

jest mojej tęsknoty wytchnieniem) 

lepianka stworzenia - wypalona 

gotowa była do Odpoczynku

psalm pierwszy

Razu jednego dostałam zeszyt. Tak bez okazji, z piękną okładką o klimacie świąt Sukkot. I co w takim zeszycie pisać? Na nic się on nie nadawał, jeno na dziennik albo poezję. Myśl o dzienniku nie wytrzymała nawet krótkiej próby czasu (pisanie jest zbyt wielkim wysiłkiem, żeby się codziennie poddawać takim katuszom), ale poezja... 

I tak po latach przerwy wróciłam do pisania. Wiersze te rodzą się długo i długo dojrzewają do spisania, a potem jeszcze następne długo czekają na umieszczenie w zeszycie - wszystko po to, żeby znalazły się tam dopiero, jak już naprawdę dojrzeją...

Psalm tułaczy 

Błogosławiony człowiek 

którego Bóg utkał dla siebie 

jest on jak namiot w ręku koczownika 

nie obawia się wiatru południa 

skoro przyległ posłusznie do ziemi 

wytrwale napina swe włókna 

by Pan jego mógł spocząć w nim bezpiecznie 

rosę poranną skwapliwie wysuszy 

ażeby tylko, skoro przyjdzie świt nowy 

stać się tobołkiem Jego wielbłąda 

co innego idący za własnym podmuchem 

błąkają się po wydmach i skałach bezludnych 

poddani wiatrom - szaleńcom pustynnym 

zwiotczały ich włókna bezpańskie 

nasiąkły krwią i zgnilizną 

wlokąc się w zębach szakali